Joyce's theater en kunst blog: 2009

zaterdag 21 november 2009

Intiem

Geïnspireerd op voorgaande teksten en puur vanuit mijn eigen gevoel en nieuwschierigheid.

WAAR,..

...over ik ga, waarover mijn werk gaat, waarover het gaat?

.. en ik zie licht, wit licht en nevelslierten die opzij schuiven.

en vanachter die nevelslierten een figuur, een mevrouw, een mooie dikke kwabbige mevrouw.

het is mijn moeder, mijn moeder die mij roept.

ze spreekt mij toe vanuit hemelse dreven.

kom maar hier kleine jonge

zegt ze

kom maar hier, leg je hoofd maar in mijn schoot, ik zal pleisters plakken waar je gesneden bent en ik zal de dieren uit je haren halen

en dan doe ik dat dan ik leg mijn hoofd in haar schoot en dan aait ze mij en zegt ze

dat ik rust mag zijn.

dat ik niet meer moet hopen, dat ik niet meer moet proberen.

het helpt toch niet.

ge zijt helemaal alleen, zoals iedereen altijd en overal alleen is in alle talen.

ge zijt bloot en weerloos.

ge zijt gemaakt van dun papier, een windvlaag en ge vliegt omver.

het is niet dat de anderen u niet willen helpen, het is dat ze zelf gemaakt zijn van dun papier.

een scheurtje en ze scheuren.

en ge kijkt naar mij en ge ziet uzelf staan en ge zegt tegen uzelf wat ge altijd al geweten hebt, dat uw pijn voor u alleen is. niemand anders kan d’r aan, niemand heeft er weet van.

en dat is goed zo.

zo zijn we vrienden

dat soort vrienden zijn we.

we proberen niet, hopen niet, we kijken.

we kijken elkaar aan en we zeggen ‘kom leg uw pijn maar hier bij mij.

het zal geen grammetje helpen.

kom leg uw hoofd in mijn schoot, dat ik u aai, dat ik u zeg dat ge van geluk moogt spreken dat ge niets betekent.

kom dichterbij, kom.

ik heb u niks te bieden.

kom vertel mij u verhaal.

ik beloof, ik zal er niks van snappen.

kom leg u in een bolleke aan mijn voeten.

ik zal een lied zingen voor u

over niks..

(Wim Helsen)

Meer inhoud, vanuit mijn gevoel geschreven

Ik zag de witte regen door mijn raam en vroeg me af of jij het ook zag. De witte vlokken stierven op de stenen van de stoep, verdwenen zoals jij die deur uit ging. Toch een natte druppel op die tegel. Je bent er nog, ik kan je voelen. Ik voel je in mijn vingers en ben gaan schrijven. Nu kan ik je lezen en ben je altijd een beetje meer bij mij.

(Joyce)

Het landschap rond de linge is wit van vorst en mijn hart vult zich met een gevoel van rust. De trein vertraagt alsof we allemaal even moeten kijken en ik mis jou naast me. Het water kabbelt in de nog laag staande ochtendzon en ik bedenk me hoe mooi jij bent in dit licht. Wit benevelde landerijen en boomgaarden gaan steeds sneller voorbij. De reis gaat voort en ik ben elke letter iets verder weg van jou. Ik kijk op van mijn scherm en zie de ochtendzon over industrie en bovenleiding. Je bent er nog en gelukkig heel dichtbij..

(Joyce)

Ik zal je dragen waar je heen wilt lief.

Totdat ook ik niet meer kan en we de dagen noodgedwongen samen in bed moeten doorbrengen.

(Joyce)

Tussen stille lakens ontwaakt mijn hoofd

Gewoon op mijn eigen kussens

Op het moment dat ik mijn ogen open weet ik dat de roes die ik in mijn lijf voel, onterecht

Veel meer van gisteren dan van vandaag

Jij ontbreekt, ik herken je geur niet meer in mijn pyjama

Je bent zoals lang geweest

Opgaan in mijn fantasie

Die fantasie zal ik met me meedragen

Als ik mijn eigen thee zet bijvoorbeeld

Of dadelijk vanaf koude tegels het chloorwater in glijd

Het zij zo

Fijn om je bij me te dragen

(Joyce)

woensdag 11 november 2009

Alvast het eindresultaat: 'De luchtballon' HN11

'ieder mens is de kapitein van zijn ziel'
zesde verdieping..
'de dood is slechts een verplaatsing van individualiteit'
Arrivederci Loser!
Belangrijk element v/d vormgeving

zondag 4 oktober 2009

Nog wat kleine beeld ideetjes

Dit zijn nog wat kleine weergave's van wat er nog meer mogelijk is in dit materiaal.

donderdag 1 oktober 2009

werkvorm en concept

Alle handelingen, ideeen, concepten etc, voor de luchtballon zullen waarschijnlijk voortkomen uit dit materiaal. (onderzoek met computer media, beamer, glas, vaseline, projectie, schaduw, gelaagdheid etc.)

zondag 27 september 2009

Op sterk water.

Ann heeft zojuist een glas water gekregen, zij en Lenny hebben elkaar net ontmoet in de woonkamer van het ouderlijkhuis.

Lenny:
…zeg neem mij niet kwalijk, heb je geen last van die asbak?

Ann:
Totaal geen last van, nee.

Lenny:
Hij staat daar niet lekker. Met het oog op je glas. Dat glas viel bijna om, zeg. Of de asbak. Ja het gaat meer om het kleed, zie je. Ja, niet voor mij, hoor. Voor mijn vader. Die heeft een soort orde- en netheidmanie. Die houd niet van rotzooi. Dus, als je het niet erg vind neem ik die asbak nou maar even weg. Je néémt me niet kwalijk? Je rookt toch niet.

hij doet het

Als ik je glas ook eens meteen meenam.

Ann:
Ik heb het nog niet op.

Lenny:
Als je het mij vraagt, heb je nu wel genoeg genoten.

Ann:
Nee, nee, daar vergis je je in.

Lenny:
Redelijk genoeg, als jet het mij vraagt.

Ann:
Ja, maar als je het mij vraagt niet, Leonard.

pauze

Lenny:
Wil je me niet zo noemen!

Ann:
Waarom niet?

Lenny:
Die naam heeft mijn moeder mij gegeven.

pauze

Geef op dat glas.

Ann:
Nee.

Lenny:
Dan neem ik het.

Ann:
Als jij dat glas neemt, neem ik jou.

pauze

Lenny:
Wat zou je ervan zeggen als ik dat glas eens nam, zonder dat jij mij nam?

Ann:
Wat zou jij ervan zeggen, als ik jou alleen maar nam.

pauze

Lenny:
Je maakt een grapje.

pauze

Je bent trouwens verliefd op een andere man. Je hebt stiekem een verhouding met een andere man. En z’n familie geen idéé! En dan kom jij opeens hier, zonder een woord van waarschuwing, even een beetje rotzooi trappen.

ze neemt het glas en heft het naar hem op.

Ann:
Neem een slok. Vooruit, neem een slok uit mijn glas.

hij is stil

Kom op mijn schoot zitten. Neem een slok. ’t Is lekker koel.

ze slaat op haar schoot. pauze. ze staat op, gaat naar hem toe met haar glas.

Kom, je hoofd achterover en je mond open.

Lenny:
Ga weg met dat glas.

Ann:
Ga op de grond liggen. Vooruit. Dan zal ik het door je keel gieten.

Lenny:
Waar wil jij naar toe? Wat is dit? Is dit soms een voorstel?!!

ze lacht kort en drinkt het glas in één teug leeg

Ann:
Hè.. ik had dorst, zeg!

Vervorming..

Een aantal associatieve filmpjes m.b.t. het stuk

zaterdag 26 september 2009

Ruimtelijk werk

Werktitel: 'water maken'
Spelenderwijs en uit nieuwsgierigheid beelden maken.
WORK IN PROGRESS

wol wollig wolligst

experimenteel werk met wol, het is heerlijk om te voelen..
met handen en voeten en... nou eigenlijk gewoon voelen met je lijf.

Random reasearch

Deze beelden zijn bedoeld om betere ingang voor mezelf te vinden, ik ben hier heel erg blij mee!!! Verder zal ik later nog zelfgeproduceerde beelden op dit blog plaatsen om mijn beeld van het stuk en een mogelijke ingang duidelijk te maken.

Foto's en plaatjes zijn enkel inspiratiebron en zullen niet letterlijk gebruikt worden in het ontwikkelen van mijn concept